ikarus

bütün rüyalarımda kendimi yüksek, çok yüksek yerlerden aşağı bırakıyorum. ne var ki rüyayla gerçeğin ayrımını yitirmiş, o hiç de ince olmayan çizgide kaybolmuş bir ben, bütün kemiklerimin unufak olduğunu hissederek bu içler acısı uykudan uyanıyor. ama sorun yok, çünkü içten içe biliyorum ki bu bir kabus değil, bu hayallerimin gerçekleştiği an. aslında bunu yapabilmeyi o kadar arzuluyorum ki, biliyorum zaten rüyalarımda sadece provasını yapıyorum. ölüm arzusu biricik dostum. bir gölge gibi peşimden ayrılmıyor. mutlu hissettiğim yegâne anlarda ensemde nefesini duyuyorum. burdayım diyor. unutma.